Ewolucja Raphinhi w Barcelonie. Brazylijczyk liderem ataku zamiast Juliana Alvareza

Przesunięcie Raphinhi ze skrzydła do środka pola karnego może pomóc Barcelonie rozwiązać problem z obsadą pozycji napastnika. Brazylijczyk nie musi stawać się klasyczną dziewiątką, aby być najskuteczniejszym zawodnikiem zespołu. Podobnie jak Ousmane Dembele w Paris Saint-Germain czy Cristiano Ronaldo w późniejszym etapie kariery, 29-latek czerpie korzyści z odejścia od fizycznych wymagań gry przy linii bocznej na rzecz operowania w „szesnastce”.

Przez większość kariery Raphinha był prawoskrzydłowym, którego znakiem rozpoznawczym było schodzenie do środka na lewą nogę. Jego pozycja w Barcelonie nie zawsze była pewna, najpierw ze względu na obecność Dembele, a później przez błyskawiczny rozwój Lamine Yamala. Pod wodzą Hansiego Flicka zawodnik przeszedł jednak transformację, która zaowocowała 34 golami i 26 asystami w 57 meczach kampanii 2024/25, co przełożyło się na krajową potrójną koronę i piąte miejsce w plebiscycie Złotej Piłki.

System Flicka i wzorce od gwiazd

Barcelona szukała mobilnego napastnika, który zastąpiłby Roberta Lewandowskiego, a ich głównym celem był Julian Alvarez. Gdy Atletico Madryt odmówiło negocjacji, Flick postawił na Raphinhę, co przyniosło 11 bramek i trzy asysty w siedmiu meczach obecnego sezonu. Brazylijczyk nie czeka statycznie na dośrodkowania, lecz schodzi między linie, rotuje z Yamalem i atakuje wolne przestrzenie za plecami obrońców, zmuszając rywali do trudnych wyborów taktycznych.

Inspiracją dla tej zmiany jest droga, jaką przebył Cristiano Ronaldo. Portugalczyk z wiekiem zrezygnował z dryblingów na skrzydle na rzecz wyczucia czasu i wykańczania akcji w polu karnym. Raphinha, choć wciąż dysponuje szybkością, dzięki nowej roli może ograniczyć zbędny wysiłek fizyczny i zachować energię na pressing oraz decydujące zrywki w pobliżu bramki. Pozwala mu to wpływać na losy meczów bez konieczności ciągłego holowania piłki w bocznych sektorach boiska.

Raphinha otworzył wynik tamtego spotkania, potwierdzając, że nowa rola mu służy. Choć eksperyment może zostać wystawiony na próbę przeciwko głęboko broniącym zespołom, na ten moment Barcelona zyskała napastnika, który zmienia sposób rozumienia tej pozycji. Flick nie stworzył tradycyjnego snajpera, lecz znalazł sposób na połączenie najlepszych cech swojego zawodnika w centralnej strefie.