Oliver Tarvet wyrasta na jednego z najbardziej szczerych zawodników w tourze, gdy wspomina swoje starcie z Carlosem Alcarazem na korcie centralnym Wimbledonu. Brytyjczyk, który rok temu przeżył swój moment chwały, porównał to doświadczenie do znalezienia się wewnątrz gry komputerowej. Choć ostatnie miesiące spędził w mniej prestiżowych turniejach ATP Challenger oraz ITF, wciąż ma przed oczami chwilę, gdy musiał zmierzyć się z potęgą hiszpańskiego mistrza.
Młody tenisista przyznał, że kluczem do przetrwania na największej arenie świata była specyficzna forma ignorancji, która uchroniła go przed paraliżującym stresem. Tarvet celowo unikał zbyt długiego przebywania na korcie centralnym przed meczem, by nie analizować sytuacji. Gdy jednak doszło do spotkania, musiał zmierzyć się z brutalną rzeczywistością sportową. „Niektóre z rzeczy, które on wymyśla, nie są normalne” — przyznał Tarvet, opisując niesamowite zagrania Alcaraza, które czynią go wyjątkowym.
Szokująca różnica poziomów na Wimbledonie
Mimo porażki 1-6, 4-6, 4-6, Brytyjczyk wyciągnął z tego meczu cenne lekcje, które napędzają jego dalszą karierę. Choć Alcaraz zdominował pierwszy set, w dwóch kolejnych Tarvet zdołał nawiązać walkę, a nawet dwukrotnie przełamać serwis rywala. To doświadczenie pokazało mu, jak wiele pracy musi jeszcze włożyć w swój serwis i grę ofensywną, aby na stałe zagościć w elicie. „Byłem może trochę zaskoczony tym, jak duża była ta luka” — dodał zawodnik, odnosząc się do różnicy w umiejętnościach.
Dla 22-letniego Tarveta dziesięć dni spędzonych na zeszłorocznym Wimbledonie pozostaje największą motywacją do codziennych treningów. Zawodnik wierzy, że systematyczna praca pozwoli mu powtórzyć ten sukces i ponownie stanąć na korcie centralnym przeciwko graczom pokroju Alcaraza czy Jannika Sinnera. Obecnie skupia się na poprawie elementów, które zawiodły w starciu z Hiszpanem, licząc na to, że jego występ nie był tylko jednorazowym wyskokiem w blasku jupiterów.
