Sara Price nie kryje, że stawki są wysokie: zwycięstwa etapowe jej nie wystarczają, chce wygrać cały Rajd Dakar jako pierwsza Amerykanka. Po srebrze w klasie Stock w 2026 roku zabrała dziennikarzy w 765 mil przez pustynię Arizony, by pokazać, na czym polega ta rywalizacja. Trasa wiodła z Wielkiego Kanionu na jej własne ranczo nad rzeką Kolorado. To tam powstaje zawodniczka, która chce zmienić historię amerykańskiego rajdowego świata.
W skrócie:
- Price i pilot Sean Berriman zajęli drugie miejsce w klasie Stock Rajdu Dakar 2026, wygrywając etapy 2, 6 i 12.
- Sześć Defenderów 130 pokonało w dniach 16-19 września 765 mil (1224 km) z Wielkiego Kanionu na ranczo Rip & Dip, jadąc według roadbooku.
- Dla Price pustynia Arizony to naturalne środowisko, a dorobek zaczął się od motocykli i trwa dziś w łodziach motorowych.
Dakar 2026: trzy wygrane etapy i wciąż za mało
Price mówi wprost, bez dyplomatycznych uników. „Mój cel jest bardzo, bardzo jasny. Chcę wygrać Rajd Dakar. Chcę być pierwszą Amerykanką, która tego dokona”, powiedziała zawodniczka wspierana przez Monster Energy. I dodała: „Wygrywamy etapy, ale zwycięstwa etapowe nie wystarczą. Chcę wygrać.”
Ma do tego prawo, bo bilans jest imponujący. W 2024 roku została pierwszą Amerykanką i dopiero trzecią kobietą w historii, która wygrała etap Dakaru. W styczniu 2026 roku po raz trzeci wróciła do najtrudniejszego rajdu terenowego świata, tym razem za kierownicą Defendera Dakar D7X-R, z Seanem Berrimanem w roli pilota. Wygrała etapy 2, 6 i 12 w Arabii Saudyjskiej.
Ten wynik ma szerszy kontekst. Rokas Baciuška i Oriol Vidal wygrali klasę Stock z łącznym czasem 58 godzin, 9 minut i 45 sekund, a tuż za nimi uplasowali się koledzy z zespołu, Price i Berriman. Trzy załogi Defendera osiągnęły wynik 1-2-3 na 10 z 13 etapów Dakaru. Samochód debiutował w tym rajdzie i od razu zdobył tytuł w swojej klasie. D7X-R startował w nowej kategorii Stock dla aut seryjnych i wywodzi się z modelu OCTA, z tym samym 4,4-litrowym silnikiem V8 z dwiema turbosprężarkami.
Nie obyło się bez nerwów. Na jednym z etapów załoga Price i Berrimana zatrzymała się po 98. kilometrze z powodu usterki mechanicznej wywołanej silnym uderzeniem w podwozie. Mimo to Amerykanka wróciła na podium klasy, a w klasyfikacji generalnej wygrał Baciuška.
Po Dakarze rywalizacja trwała dalej. Na początku marca, przed rajdem w Portugalii, Price była druga w mistrzostwach świata W2RC w klasie Stock, z 87 punktami.
Mini-Dakar na własnym podwórku
Żeby pokazać, czego wymaga prawdziwy rajd, Price zorganizowała coś w rodzaju Dakaru w wersji kieszonkowej. Grupa ruszyła z Wielkiego Kanionu w stronę rancza Rip & Dip nad rzeką Kolorado. Na dystansie 765 mil (1224 km) jechało sześć Defenderów 130, a uczestnicy nawigowali według roadbooku, dokładnie tak jak załogi rajdowe.
Dla Price właśnie teren decyduje o tempie. „Mieszkam zaledwie półtorej godziny drogi od Wielkiego Kanionu i to właśnie ten teren sprawia, że ja i Ricky jesteśmy tak dobrymi kierowcami, bo to właśnie na nim spędzamy życie każdego dnia”, powiedziała. Ricky Brabec dorzucił: „Wszystko, co robimy, ma swoje korzenie na pustyni.”
Czy pustynia Arizony to to samo co Arabia Saudyjska? Prawie. Price opisuje różnicę bardzo konkretnie: „W Arabii Saudyjskiej wszystko jest wielkie. Wszystko jest wspaniałe. Wszystko jest podobne, ale mniej przejechane. Skały w Arabii Saudyjskiej są o wiele ostrzejsze, więc łatwiej się po nich jeździ.”
Zawodniczka przyznaje też, gdzie kończy się jej strefa komfortu. „Dajcie mi rozległą pustynię, tam się rozwijam. Ale wystarczyło mi przejechać jeden z odcinków World Rally w Portugalii, w gęstych drzewach i błocie, a byłam poza swoją strefą komfortu.”
Ranczo, motocykle i łodzie: skąd ta wszechstronność?
Rip & Dip to baza treningowa i rajdowa pary, położona w Dolinie Mohave. Brabec jest pierwszym Amerykaninem, który wygrał Dakar w klasie motocykli, najpierw w 2020, a potem w 2024 roku. Price mówi o tym miejscu z dumą, bo to połączenie warsztatu i wypoczynku. Ranczo zajmuje prawie 4 akry, ma prywatną plażę i przystań nad Kolorado oraz warsztat o powierzchni 10 500 stóp kwadratowych. Nazwa nie jest przypadkowa: najpierw „rip” przez pustynię, potem „dip” w rzece.
Price ściga się też w seriach wyścigów łodzi motorowych E1 World Championship dla Westbrook Racing, zespołu Willa Smitha. Jej droga prowadziła przez kolejne rodzaje pojazdów. „Moje życie zaczęło się od motocykli, potem były samochody, UTV, ciężarówki, a teraz ścigam się Defenderem i łodziami”, powiedziała była mistrzyni motocrossu. Dodała: „Można by pomyśleć, że to przypadek, ale tak nie jest. Zimą jeździmy na pustynię, a latem nad rzekę. Tak zostałam wychowana. Jeśli ścigasz się w motocrossie, czuję, że możesz ścigać się prawie wszystkim.”
Motocrossowe korzenie są solidne. Price wygrała 17 krajowych mistrzostw w motocrossie i zdobywała medale na X Games.
Rajd Dakar 2026 liczył 13 etapów i prawie 8000 km, a całą trasę w Arabii Saudyjskiej Baciuška i Vidal pokonali jako zwycięzcy klasy Stock.
_____
Informacja prasowa
