Chicago Bulls to jedna z najbardziej rozpoznawalnych drużyn koszykarskich na świecie, która dominowała w latach 90-tych. Mimo że zespół istnieje od sezonu 1966-67 i wystąpił w play-offach w 36 z 59 kampanii, wszystkie swoje mistrzostwa zdobył w jednej dekadzie. Przez ostatnie osiem lat klub przeżywa najgorszy okres w swojej historii, kwalifikując się do play-offów tylko raz. Kto jednak zapisał się złotymi zgłoskami w historii tej legendarnej organizacji?
W skrócie:
- Michael Jordan uznawany jest za najlepszego zawodnika w historii Bulls i całej NBA, zdobywając z zespołem sześć tytułów mistrzowskich
- Scottie Pippen zajmuje drugie miejsce w rankingu, będąc kluczowym elementem wszystkich sześciu mistrzostw jako "prawa ręka" Jordana
- Derrick Rose, chłopak z Chicago, zajmuje trzecie miejsce pomimo kariery przerwanej przez kontuzje; pozostaje najmłodszym MVP w historii NBA
10 największych legend Chicago Bulls w historii klubu
Chicago Bulls to fascynujący przypadek w NBA. Chociaż klub istnieje od 1966 roku, wszystkie swoje tytuły mistrzowskie zdobył w jednej dekadzie - latach 90. Co więcej, Bulls nigdy nie dotarli do finałów NBA poza tym okresem, jednak w tamtym czasie zdominowali ligę, zdobywając aż sześć pierścieni mistrzowskich.
Na dziesiątym miejscu listy najlepszych zawodników Bulls znalazł się Toni Kukoc. Chorwat był jednym z pierwszych europejskich zawodników, którzy odnieśli sukces w NBA. Jako jeden z pionierów koncepcji "stretch big", Kukoc wniósł do zespołu wyjątkowe umiejętności, inteligencję i skuteczność rzutową, co było kluczowe podczas drugiego "three-peatu" (trzech mistrzostw z rzędu) Bulls.
Jimmy Butler, obecna gwiazda Miami Heat, zajmuje dziewiąte miejsce. Choć wiele osób zapomina, że Jimmy rozpoczął swoją karierę w Chicago, spędził tam sześć sezonów, stopniowo rozwijając się z nieoczywistego wyboru z 30. numerem draftu w gwiazdę NBA. W swoich ostatnich trzech sezonach w Bulls (2015-2017) notował średnio 21,7 punktu, 5,8 zbiórki i 4,6 asysty na mecz.
Na ósmym miejscu znajduje się Joakim Noah, uwielbiany przez fanów Bulls za swoją energię, determinację i wszechstronność. W ciągu dziewięciu sezonów w Chicago notował średnio 9,3 punktu, 9,0 zbiórek, 2,8 asysty i 1,4 bloku na mecz. Dwukrotnie wybierany do meczu gwiazd, Noah zdobył również nagrodę Defensywnego Zawodnika Roku w 2014 roku i zajął czwarte miejsce w głosowaniu na MVP w tym samym sezonie.
Siódme miejsce należy do Horace'a Granta, który był istotnym elementem pierwszego "three-peatu" Bulls. W ciągu siedmiu lat w Chicago notował średnio 12,6 punktu i 8,6 zbiórki na mecz, a jego twarda gra idealnie pasowała do stylu drużyny z lat 90.
Dennis Rodman, mimo że spędził w Bulls tylko trzy sezony, zajmuje szóste miejsce. Ekscentryczny skrzydłowy był kluczowym elementem drugiego "three-peatu", dominując pod koszem i zbierając średnio 15,3 zbiórki na mecz w barwach Bulls. Jego energia, determinacja i koszykarska inteligencja czyniły go jednym z najlepszych "role playerów" w historii ligi.
Piąte miejsce należy do niedocenianego Artisa Gilmore'a, który w ciągu sześciu sezonów w Chicago notował imponujące 20,1 punktu, 11,5 zbiórki i 2,2 bloku na mecz. Ten 218-centymetrowy center był groźnym obrońcą i dominującym zawodnikiem w ataku z postu.
Na czwartym miejscu znalazł się Bob Love, kolejna niedoceniana legenda z wczesnych lat Bulls. W szczytowym okresie swojej kariery (1970-1976) notował średnio 22,6 punktu i 7,1 zbiórki na mecz, prowadząc Bulls do dwóch zwycięstw w seriach play-off.
Podium otwiera Derrick Rose, chłopak z Chicago, którego kariera w Bulls mogła być jeszcze wspanialsza, gdyby nie kontuzje. W siedmiu sezonach z zespołem notował średnio 19,7 punktu i 6,2 asysty na mecz. Jego szczytowy okres przypadł na lata 2010-2012, kiedy to zdobył nagrodę MVP (2011) jako najmłodszy zawodnik w historii NBA. Jego atletyzm, spektakularne wsady i finezyjne wykończenia akcji przy koszu inspirowały miliony młodych koszykarzy na całym świecie.
Drugie miejsce zajmuje Scottie Pippen, który przez 12 lat w Chicago zdobył siedem nominacji do Meczu Gwiazd, siedem wyborów do All-NBA Teams i osiem do All-Defensive Teams. Jako "prawa ręka" Jordana, Pippen był kluczowym elementem wszystkich sześciu mistrzostw Bulls, a po odejściu MJ do baseballu w 1994 roku, przejął rolę lidera zespołu, zajmując trzecie miejsce w głosowaniu na MVP.
Niekwestionowanym liderem rankingu jest Michael Jordan, uważany przez większość fanów NBA za najlepszego zawodnika wszech czasów. MJ zdobył z Bulls sześć mistrzostw i sześć nagród MVP finałów, wygrywając tytuł w każdym pełnym sezonie między 1991 a 1998 rokiem (z przerwą na grę w baseball w 1994 i części 1995 roku). W 13 sezonach z Bulls zdobył 10 tytułów króla strzelców, 12 nominacji do Meczu Gwiazd, 11 wyborów do All-NBA Teams i 9 do All-Defensive Teams. Jordan jest często nazywany najlepszym clutch playerem w historii ligi i jednym z najlepszych obrońców na obwodzie.
