Inżynierowie Formuły 1 mierzą się z nowym wyzwaniem, które nie dotyczy aerodynamiki ani silników. Koszty transportu i logistyki zostały włączone do limitu budżetowego, co zmusza stajnie do radykalnych oszczędności.
Dyrektor zarządzający Alpine, Steve Nielsen, przyznaje, że obecnie liczy się każdy wydatek, nawet koszt kartonowych pudeł w padoku. Jeszcze pięć lat temu nikt nie zwracał na to uwagi, ale teraz transport lotniczy nowych części pochłania dziesiątki tysięcy dolarów. Jeśli zespół chce wysłać nową podłogę do Japonii lub Chin, ryzykuje spalenie połowy budżetu rozwojowego na dany rok. To sprawia, że logistyka staje się równie ważna, co praca mechaników w garażu.
Limit budżetowy, ustalony obecnie na poziomie 215 mln dolarów, uwzględnia inflację i kursy walut, ale nakłada na szefów ekip ogromną dyscyplinę. Fred Vasseur z Ferrari podkreśla, że wprowadzenie kilku poprawek w pierwszych wyścigach sezonu nie jest już oczywistością. Zespoły muszą teraz precyzyjnie planować, czy dany element przynieść ma realny zysk na torze, czy może lepiej poczekać na tańszy transport morski lub drogowy podczas europejskiej części sezonu.
Optymalizacja obejmuje także proces produkcji. Alpine analizuje teraz, czy taniej jest wytwarzać komponenty u siebie, czy zlecać to firmom zewnętrznym. Zewnętrzni dostawcy mają okresy mniejszego obłożenia pracą, kiedy ich usługi są tańsze, co pozwala zespołom maksymalizować ograniczone środki. Każda decyzja o przyspieszeniu prac nad nowym pakietem aero musi być teraz poparta chłodną kalkulacją ekonomiczną, bo błąd w zarządzaniu finansami może oznaczać koniec rozwoju bolidu w połowie roku.
