Wembley miało być sceną triumfu Arsenalu, a stało się miejscem bolesnej weryfikacji projektu Mikela Artety. Manchester City wygrał finał EFL Cup 2:0, brutalnie przerywając marzenia londynczyków o poczwórnej koronie. Dwa gole Nico O’Reilly’ego w odstępie zaledwie czterech minut drugiej połowy rozstrzygnęły losy trofeum, obnażając brak elastyczności lidera Premier League w starciu z taktycznym geniuszem Pepa Guardioli.
Kluczowym punktem zapalnym okazała się decyzja o obsadzie bramki. Arteta postawił na Kepę Arrizabalagę kosztem Davida Rayi, co zemściło się w 60. minucie spotkania. Hiszpański golkiper popełnił fatalny błąd, wypuszczając z rąk proste dośrodkowanie Rayana Cherkiego wprost pod nogi O’Reilly’ego. Ten moment zmienił narrację finału, dając City psychologiczną przewagę, której rozpędzony zespół z Manchesteru nie wypuścił już z rąk do ostatniego gwizdka sędziego.
Taktyczna pułapka Guardioli i brak liderów środka pola
Guardiola zaskoczył ustawieniem 4-2-4, w którym Bernardo Silva i Matheus Nunes pełnili role defensywnych kotwic, całkowicie odcinając drogi transportu piłki do ataku Arsenalu. Kanonierzy wyglądali na zespół pozbawiony kreatywnego serca. Brak Martina Odegaarda, Mikela Merino czy Eberechi Eze sprawił, że Declan Rice i Martin Zubimendi nie potrafili płynnie przejść z defensywy do ofensywy. Arsenal trzymał się planu, który przestał działać, a City bezlitośnie wykorzystało każdą lukę w ustawieniu rywala.
Choć Arsenal wciąż prowadzi w tabeli Premier League z przewagą dziewięciu punktów, niedzielna porażka stawia znaki zapytania przy umiejętności reagowania Artety na boiskowe wydarzenia. Manchester City pokazał, że ich przebudowa jest kompletna, a Guardiola po raz kolejny udowodnił wyższość nad swoim uczniem. Dla Arsenalu to lekcja, że posiadanie planu to za mało, gdy przeciwnik zmusza do improwizacji, na którą londyńczycy nie znaleźli tego dnia żadnej odpowiedzi.
