Ranking 10 najlepszych bolidów w historii F1. McLaren, Ferrari czy Red Bull?

Od zarania dziejów Formuły 1 w 1950 roku, misja każdego zespołu była prosta jak drut: zbudować najszybszy bolid na świecie. Ale co tak naprawdę znaczy „najlepszy”? To nie tylko czysta prędkość, ale też żelazna niezawodność i wytrzymałość, które razem tworzą maszynę do wygrywania. Na przestrzeni dekad, zmieniające się przepisy i ewolucja technologiczna kształtowały legendy motorsportu, od absolutnej dominacji Ferrari na początku lat 2000., po hegemonię Mercedesa w erze hybrydowej.

W skrócie:

• Przedstawiamy ranking 10 najbardziej dominujących i rewolucyjnych bolidów w historii F1, od lat 50. po współczesność.
• Dowiesz się, dlaczego bolid, który nie zdobył żadnego mistrzostwa, trafił do elitarnego grona najlepszych maszyn F1.
• Odkryjemy, jak geniusz jednego projektanta, Adriana Neweya, stoi za sukcesem aż czterech maszyn z tej listy.

Mistrzowie bez korony i współcześni tyrani?

Zaczynamy z grubej rury, bo na dziesiątym miejscu ląduje jedyny bolid w tym zestawieniu, który... nie zdobył ani tytułu kierowców, ani konstruktorów! Tak, dobrze czytacie. McLaren MP4-20 z 2005 roku, prowadzony przez imponujący duet Kimi Räikkönen i Juan Pablo Montoya, był maszyną o niesamowitej prędkości, ale równie wielkiej zawodności. Stworzony przez legendarnego Adriana Neweya, bolid ten wygrał ponad połowę wyścigów w sezonie, a tylko w jednym Grand Prix żaden z jego kierowców nie stanął na podium. To mówi wszystko o jego potencjale.

Miejsce dziewiąte to nowsza historia i kolejny majstersztyk Neweya – Red Bull RB18 z 2022 roku. Po zdobyciu swojego pierwszego tytułu w 2021 roku, Max Verstappen w kolejnym sezonie zdominował stawkę w sposób niemal absolutny, wygrywając 17 z 22 wyścigów. Ósme miejsce to skok w przeszłość, do Ferrari Tipo 500, które zdominowało sezony 1952-53 w rękach samego Alberto Ascariego. Siódma lokata to początek nowej ery – Mercedes F1 W05 Hybrid z 2014 roku, który rozpoczął bezprecedensową dominację niemieckiego zespołu w erze hybrydowej, z duetem Hamilton-Rosberg rozstawiającym rywali po kątach.

Włoska robota i brytyjski geniusz – ikony Złotej Ery

Wchodzimy w ścisłą czołówkę. Szóste miejsce to Ferrari F2004 – dla wielu fanów kwintesencja dominacji i najpiękniejszy bolid tamtych lat. Michael Schumacher za jego sterami był nie do zatrzymania. Piąte miejsce należy do prawdziwego weterana torów – Lotus 72. Ta konstrukcja startowała aż przez sześć sezonów (1970-1975!), zdobywając po drodze dwa tytuły konstruktorów i mistrzostwo dla Jochena Rindta i Emersona Fittipaldiego.

Czwarte miejsce to Williams FW14B z 1992 roku, bolid, który wydawał się pochodzić z innej planety. Wyposażony w aktywne zawieszenie, kontrolę trakcji i półautomatyczną skrzynię biegów, w rękach Nigela Mansella był po prostu nie do pokonania. Oczywiście, za jego projektem stał... tak, zgadliście, Adrian Newey.

Panteon bogów. Czy to absolutnie najlepsi z najlepszych?

Podium otwiera Ferrari F2002. Maszyna tak dobra, że po zdominowaniu sezonu 2002, z powodzeniem startowała jeszcze na początku 2003 roku, zanim zastąpił ją nowy model. Była to kulminacja ery "dream teamu" w składzie Schumacher, Todt i Brawn. Srebrny medal dla... Red Bulla RB19 z 2023 roku. To najbardziej dominujący bolid w historii pod względem statystyk. Wygrał 21 z 22 wyścigów, co daje absurdalną skuteczność 95,5%. Gdyby nie jeden słabszy weekend w Singapurze, mielibyśmy do czynienia z perfekcyjnym sezonem. To czwarta i najwyżej notowana konstrukcja Adriana Neweya na tej liście.

A zwycięzcą jest... McLaren MP4/4 z 1988 roku. Ikona. Legenda. Maszyna, która stała się synonimem dominacji. Z duetem Ayrton Senna - Alain Prost za kierownicą i potężnym silnikiem Hondy z tyłu, McLaren wygrał 15 z 16 wyścigów sezonu. Tylko awaria na Monzy, gdy Senna zderzył się z dublowanym kierowcą, uniemożliwiła im zdobycie kompletu zwycięstw. Do dziś MP4/4 pozostaje punktem odniesienia, do którego aspirują wszystkie inne zespoły.