Plan na uciszenie Messiego gotowy. Hiszpanie mają sposób na finał w New Jersey

Hiszpania wkracza do finału mistrzostw świata w East Rutherford jako najbardziej kompletny zespół turnieju. Po wyeliminowaniu Portugalii, Belgii oraz Francji, ekipa Luisa de la Fuente staje przed ostatecznym wyzwaniem: powstrzymaniem Argentyny i Leo Messiego, który ma bezpośredni udział w 88 procentach szans bramkowych swojej drużyny.

Kluczem do sukcesu ma być specyficzna rola Lamine Yamala. Sztab szkoleniowy nie chce, by młody gwiazdor jedynie dryblował, lecz by służył jako „przynęta”. Jego zadaniem jest przyciągnięcie uwagi obrońców i zmuszenie ich do zacieśnienia pola gry, co ma otworzyć korytarze dla wbiegających z głębi pola Daniego Olmo, Fabiana Ruiza czy Pedro Porro. To „geometria w korkach”, która ma zburzyć kompaktową strukturę defensywną ekipy Lionela Scaloniego, wykorzystując ataki z martwego pola widzenia argentyńskich bocznych obrońców, takich jak Nicolas Tagliafico.

Rodri jako tarcza przeciwko geniuszowi Messiego

Hiszpanie zamierzają walczyć z Messim nie poprzez indywidualne krycie, ale odcinanie go od podań. Analizy wskazują, że Argentyńczyk operuje zazwyczaj około 15 jardów od linii obrony, co daje mu czas na obrót z piłką. Rodri ma pełnić funkcję czytającego grę, który zablokuje te połączenia, zanim lider rywali w ogóle poczuje futbolówkę przy nodze. Jeśli Hiszpania utrzyma swój morderczy pressing – odzyskując piłkę średnio w 10,1 sekundy – Messi może zostać odizolowany od reszty zespołu.

W półfinale z Francją, wygranym 2:0 po golach Mikela Oyarzabala i Pedro Porro, hiszpański środek pola całkowicie zdominował rytm meczu. Teraz De la Fuente liczy na powtórkę, stosując zasadę „w górę, wstecz i przez”, która czyni ich posiadanie piłki bardziej wertykalnym i niebezpiecznym niż w poprzednich latach. Zespół ma strukturę i dyscyplinę, by zamienić finał w grę detali, w której Argentyna, mimo posiadania Messiego, może zostać zmuszona do głębokiej defensywy, jakiej nie lubi.