Kimi Antonelli, nowy mistrz świata Formuły 1, żartuje z mechanikami Mercedesa nawet wtedy, gdy za chwilę ma ruszyć do kwalifikacji. Szczypie ich, łaskocze i oblewa bitą śmietaną na urodzinach, ale jego relacja z zespołem opiera się też na czymś więcej: zaufaniu, które budował od pierwszych testów.
Żarty w garażu i krem na urodzinach
Pracownicy Mercedesa poznali 20-letniego Włocha jako kierowcę, który wchodzi do garażu i od razu szuka okazji do żartu. Nathan Tupper, pracujący przy jednostce napędowej w jego samochodzie, opowiadał, że Antonelli podchodzi do członków ekipy, szczypie ich w sutki i klepie, wywołując zamieszanie. Ash Jones, drugi starszy mechanik, wspominał z kolei, że podobnych kawałów jest tak wiele, iż trudno je zliczyć. Dodał, że kierowca wita się z mechanikami, a potem szczypie ich dla żartu, bo zależy mu na dobrych relacjach ze wszystkimi, lubi się śmiać i wspólnie dobrze bawić.
Antonelli potrafi żartować również tuż przed wejściem do samochodu na kwalifikacje, kiedy presja jest największa. Tom Mason, jego główny mechanik, widział, jak zamiast zamykać się w sobie przed jazdą, łapie i łaskocze ludzi z ekipy. Mason mówił, że zawsze go to bawi, bo nawet przy ogromnym napięciu Antonelli nadal żartuje i pozostaje niezwykle zrelaksowany.
Kiedy wchodzi do garażu, robi się niezłe przedstawienie. Łapie wszystkich, szczypie ludzi w sutki, klepie ich i ogólnie wywołuje chaos. W końcu ma 20 lat. Taki po prostu jest Kimi
Żarty przeniosły się także na urodziny mechaników. Antonelli zapoczątkował zwyczaj smarowania im twarzy bitą śmietaną. Callum Wooldridge, pracujący przy przedniej części samochodu, opowiadał, że w Formule 1 pracownicy spędzają dużo czasu z dala od domu, a urodziny nieraz wypadają podczas weekendu grand prix.
Kiedy pracujesz w Formule 1, spędzasz tyle czasu z dala od domu, że czasem obchodzisz urodziny podczas weekendu grand prix. Nie zawsze jest łatwo. Czasem naprawdę tęsknisz za domem. Kimi zaczął smarować ludziom twarze bitą śmietaną i nie sądzę, żeby w padoku było wiele innych garaży, w których dzieje się coś takiego. To zabawne. Mnie też to spotkało w urodziny we wrześniu ubiegłego roku
Mechanicy opisywali atmosferę wokół Antonellego jako wyjątkowo swobodną. Jones mówił, że łatwo z nim rozmawiać, a przy kierowcy nie ma skrępowania ani napięcia.
To jedna z najlepszych atmosfer, jakich doświadczyłem podczas pracy z kierowcą. Przy Kimim czujesz się zupełnie swobodnie, jakbyś rozmawiał z jednym z kolegów, z którymi pracujesz na co dzień
Peter Bonnington, inżynier wyścigowy Antonellego, zachęcał członków ekipy, by wchodzili z nim w bezpośrednie relacje i wspólnie się śmiali; Mason podkreślał, że kierowca jest przystępny i lubi żartować z zespołem.
Ta bliskość nie wzięła się znikąd. Antonelli od dzieciństwa jeździł z ojcem Marco na wyścigi organizowane przez jego własny zespół, a dorastanie wśród warsztatów i torów nauczyło go, że zanim zostanie się kierowcą wyścigowym, trzeba umieć być częścią zespołu. Na torze wykazywał się niezwykłą dojrzałością, ale w garażu pozostawał 20-latkiem, który chciał się dobrze bawić.
Pierwsze testy, kraksy i chłopak w niebieskiej czapce
Żeby zobaczyć, jak ta więź powstawała, trzeba wrócić do testów Mercedesa z 2024 roku, przygotowujących Antonellego do debiutu w Formule 1. Franck Bougeard, jeden z mechaników pracujących podczas tych jazd, poznał go wiosną w Austrii. Kierowca miał wtedy 17 lat, nosił niebieską czapkę, spod której wystawały potargane włosy, i za chwilę miał prowadzić samochód F1.
Bougeard pamięta również wypadek Antonellego w Abu Zabi, w którym uszkodzone zostało podwozie. Mercedes miał na miejscu zapasowy element, choć mechanik nie wiedział, dlaczego zabrano go na test; dzięki temu zespół mógł jednak kontynuować pracę. Później doszło do kolejnej kraksy, tym razem na torze Monza, podczas debiutanckiej sesji Antonellego w samochodzie Formuły 1 w 2024 roku.
Po wypadku na Monzie Bougeard pomyślał, że za każdym razem, gdy młody kierowca wyjedzie z garażu, mechanicy będą musieli wymieniać podwozie. Antonelli był bardzo szybki, ale czasem przesadzał z tempem i musiał poznać granice samochodu; kilka kraks należało do procesu nauki, któremu miały służyć testy. Po tej konkretnej przygodzie wrócił do garażu wyraźnie przygnębiony i wielokrotnie przepraszał za zniszczenie auta oraz dodatkową pracę.
Bougeard zapewnił go, że najważniejsze jest to, iż nic mu się nie stało, a następnie zapytał, co powiedział ojciec. Antonelli odparł, że Marco robił mu wyrzuty przez pół godziny. Wspomniał też, że matka była przerażona aż do łez. Podczas innego testu w Abu Zabi Marco, dowiedziawszy się o wypadku syna, ruszył w stronę miejsca kraksy i przebiegł przez tor; Bougeard musiał mu później przypomnieć o obecności służb i karetek oraz ryzyku potrącenia.
Kiedy Antonelli dołączył do zespołu wyścigowego Mercedesa na początku 2025 roku, nadal martwił się, że popełniane błędy dokładają pracy mechanikom. Mason wspominał, że kierowca przepraszał za uszkodzenia samochodu i wysiłek ekipy, więc wyjaśnił mu, by nie zaprzątał sobie tym głowy. Zespół miał wykonywać swoją pracę, a od Antonellego oczekiwał, że da z siebie wszystko.
Nie musisz nas przepraszać. Jeśli coś pójdzie nie tak, nie martw się o samochód ani o pracę, którą będziemy musieli wykonać. Chętnie robimy swoje. Jeśli ty dasz z siebie wszystko, my zrobimy dokładnie to samo dla ciebie
Przed przyjściem Antonellego ekipa nie wiedziała, czego spodziewać się po 18-letnim debiutancie. Mercedes żegnał się wtedy z Lewisem Hamiltonem po bardzo udanej współpracy i powierzał jego samochód kierowcy, którego nawyków mechanicy jeszcze nie znali. Mason zastanawiał się, ile wypadków może się zdarzyć, jak długo potrwa adaptacja i ile dodatkowej pracy czeka zespół. Szczególnie trudny był dla Antonellego sezon 2025, a weekend w Spa należał do najcięższych.
Mechanicy nie złościli się wtedy na kierowcę; widzieli, jak bardzo przeżywa niepowodzenia i jak duża presja spoczywa na jego barkach. Mason zwracał uwagę, że Antonelli potrafi wyjść z samochodu wściekły po fatalnym treningu lub weekendzie, ale przy kolejnym spotkaniu w garażu wraca z energią i gotowością do pracy. Nie ciągnie za sobą złego nastroju, a jego pozytywne nastawienie pomagało Masonowi, który koordynował pracę mechaników.
Dwa dni, by poznać imiona wszystkich
Wszyscy mechanicy zwracali też uwagę, że Antonelli szybko poznał ludzi pracujących przy jego samochodzie i zapamiętywał nie tylko ich imiona, lecz także szczegóły z ich życia. Zanim oficjalnie dołączył do zespołu wyścigowego, Mason rozmawiał z jego rzeczniczką prasową Rosą o spotkaniu, które pomogłoby ekipie lepiej go poznać. Antonelli chciał jednak najpierw spotkać się z mechanikami z programu testowego, którzy towarzyszyli mu wcześniej.
Gdy pojawił się już w garażu zespołu wyścigowego, po kilku dniach znał imiona wszystkich, mimo że jednocześnie musiał przyswoić obsługę nowego samochodu, procedury i sposób pracy ekipy. Podobnie otwarty miał być jego ojciec Marco, który według Tuppera potrafił podejść do mechanika od tyłu i go przytulić. Mechanik mówił, że rodzina Antonellich jest serdeczna i sprawia, że ludzie czują się częścią jej świata.