10 Piłkarzy, którzy zmarnowali największy potencjał w historii futbolu [Ranking]

Futbol to nie tylko talent, ale przede wszystkim ciężka praca i determinacja. Sir Alex Ferguson mawiał: "Ciężka praca zawsze pokona naturalny talent, jeśli naturalny talent nie pracuje wystarczająco ciężko". Historia piłki nożnej pełna jest zawodników, którzy zapowiadali się na gwiazdy światowego formatu, ale z różnych powodów nigdy nie spełnili pokładanych w nich nadziei. Przyjrzyjmy się dziesiątce piłkarzy, którzy zmarnowali swój ogromny potencjał.

W skrócie:

• Demony osobiste i nieodpowiedni styl życia zniszczyły kariery wielu utalentowanych piłkarzy, na czele z Adriano, który po śmierci ojca popadł w depresję i alkoholizm.
• Gwiazdy pokroju Balotellego i Morrisona nie osiągnęły oczekiwanych wyżyn mimo posiadania fenomenalnych umiejętności, głównie z powodu problemów z dyscypliną.
• Kontuzje również odegrały kluczową rolę w zmarnowanym potencjale niektórych zawodników, jak w przypadku Jacka Wilshere'a, który mógł być jednym z najlepszych pomocników swojego pokolenia.

Kiedy talent nie idzie w parze z charakterem

Adriano, nazywany następcą Ronaldo Nazario, miał wszystko - szybkość, siłę, technikę i zabójczy strzał. Brazylijski napastnik był na najlepszej drodze, by stać się jednym z najlepszych piłkarzy świata, gdy tragedia odmieniła jego życie. Śmierć ojca, gdy Adriano miał zaledwie 22 lata, wtrąciła go w spiralę depresji, z której nigdy w pełni się nie wydostał. Alkohol i problemy z wagą przejęły kontrolę nad jego karierą, a jak wspomina były kapitan Interu Mediolan, Javier Zanetti, był to "największa porażka jego kariery". Tak szybko, jak Adriano wspiął się na szczyt, tak szybko z niego spadł.

Tuż za nim w rankingu znajduje się Ravel Morrison - talent, który według Sir Alexa Fergusona przewyższał młodego Paula Pogbę i Jesse'ego Lingarda. Ferguson pokazał kiedyś Rio Ferdinandowi i Wayne'owi Rooney'owi trenującego nastolatka, twierdząc, że jest lepszy od nich w tym samym wieku. Wszystkie znaki wskazywały na sukces, ale podobnie jak w przypadku Balotellego, Jamajczyk nie potrafił zachowywać się jak profesjonalista. W rezultacie rozegrał zaledwie trzy mecze w pierwszym zespole Manchesteru United, wszystkie w Pucharze Ligi. Obecnie, dobiegając trzydziestki, występuje w drugiej lidze Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Mario Balotelli to jeden z najbardziej kontrowersyjnych zawodników w historii futbolu. José Mourinho powiedział kiedyś:

"Mógłbym napisać 200-stronicową książkę o moich dwóch latach w Interze z Mario. Ale ta książka nie byłaby dramatem, byłaby komedią."

Fizycznie i technicznie, niewielu posiadało to, co ten potężny napastnik. Mentalnie, Balotelli nie był zdolny do bycia profesjonalistą. Bardziej interesowały go głupie wybryki poza boiskiem niż konsekwencja na nim. Zamiast stać się jednym z najlepszych piłkarzy świata, stał się jednym z najbardziej kontrowersyjnych. A jednak udało mu się zdobyć mistrzostwo Premier League i Ligę Mistrzów. Mogło być tego znacznie więcej.

Od gwiazd do gasnących meteorów

Dele Alli to jeden z najsmutniejszych przypadków w nowoczesnym futbolu. W ostatnich latach stało się jasne, że upadek Alliego nie był całkowicie jego winą. Pomocnik był niezwykle odważny, otwierając się o swoim trudnym dzieciństwie i problemach, które go prześladowały od tamtej pory. Może nigdy nie wróci do zawodnika, którym kiedyś był. A był zawodnikiem wybitnym - z podejściem piłkarza, który przeszedł przez niższe ligi angielskie i umiejętnościami kogoś, kto mógł olśniewać na każdej scenie. Brawura, z jaką Alli sprawiał, że nawet najwięksi obrońcy wyglądali śmiesznie, jest powodem, dla którego był tak podziwiany w młodości. Choć nie przełożyło się to na trofea, z pewnością stworzyło wiele wspomnień, które fani Tottenhamu i reprezentacji Anglii z tamtej ery będą pielęgnować.

Adel Taarabt to kwintesencja piłkarza, którego "ulica nigdy nie zapomni". Nieprawdopodobne połączenie Neila Warnocka i Adela Taarabta było czymś, co kibice QPR będą zawsze cenić, ponieważ rzadko talent taki jak Marokańczyk błyszczał na Loftus Road. Mając problemy w Tottenhamie, ten kreatywny zawodnik był zdolny do prawie wszystkiego z piłką przy nodze, ale Warnock wydawał się być jedynym menedżerem, który miał szczęście do niego dotrzeć. Poza czasem spędzonym w Londynie, nie ma zbyt wiele do powiedzenia o Taarabcie. Nieudany okres w AC Milan był miejscem, gdzie mógł stać się kultową postacią, biorąc pod uwagę jego umiejętności, ale w ostatnich latach musiał zadowolić się rolą głęboko grającego rozgrywającego w Benfice. Obecnie jest w ZEA, gdzie, co nie jest zaskoczeniem, sprawia, że gra wygląda łatwo. Gdyby sprawy potoczyły się tak, jak mogły, moglibyśmy widzieć 35-latka w tym samym świetle co czarodzieje pokroju Ronaldinho.

Zestawienie uzupełniają Adrian Mutu, rumuński napastnik, którego kariera legła w gruzach po skandalu z kokainą, Antonio Cassano, którego rozrywkowy styl życia przeszkodził mu w wykorzystaniu nieprzeciętnego talentu, Jack Wilshere, którego karierę zniszczyły kontuzje, Freddy Adu, porównywany w młodości do Pelego Amerykanin, oraz Royston Drenthe, holenderski skrzydłowy, który z Realu Madryt trafił na margines futbolu.

Wielu z tych zawodników mogło zapisać się w historii futbolu jako legendy swoich klubów czy reprezentacji. Zamiast tego, zostali przestrogą dla młodych piłkarzy, że sam talent to za mało, by osiągnąć sukces na najwyższym poziomie. Jak pokazują ich historie, na wielkość składa się nie tylko to, co potrafisz zrobić z piłką, ale także charakter, profesjonalizm i odpowiednie podejście do życia poza boiskiem.