Dokładnie rok temu, 9 lipca 2025 roku, świat Formuły 1 wstrzymał oddech po sensacyjnym usunięciu Christiana Hornera. Po dwóch dekadach dominacji i politycznych gier, stery w Red Bullu przejął Laurent Mekies, a zespół musiał nauczyć się żyć w nowej rzeczywistości bez swojego wieloletniego architekta sukcesów.
Mekies postawił na ewolucję zamiast rewolucji, skupiając się na inżynieryjnym podejściu do zarządzania ponad tysiącem pracowników. Francuz szybko zyskał uznanie w oczach lidera zespołu.
Bardzo podoba mi się sposób, w jaki Laurent pracuje. Jest zmotywowany, ciągle zadaje właściwe pytania mi i całemu zespołowi
Nowy szef od początku podkreślał, że dysponuje najlepszymi ludźmi na świecie, a jego rolą jest jedynie zapewnienie im odpowiednich narzędzi do pracy.
Polityczna porażka i ucieczka kluczowych inżynierów
Mimo spokoju w garażu, Red Bull mierzy się z ogromnymi problemami na polu dyplomatycznym i technicznym. Choć silnik V6 stworzony przez Red Bull Ford Powertrains okazał się najmocniejszy w stawce, FIA zamroziła jego rozwój, co wywołało frustrację w Milton Keynes. Brak politycznej ręki Hornera jest tu aż nadto widoczny. Dodatkowo zespół zmaga się z plagą odejść. Gianpiero Lambiase, wieloletni inżynier wyścigowy Verstappena, podpisał kontrakt z McLarenem, a Paul Monaghan ma przenieść się do Cadillaca.
Sytuację pogarszają powtarzające się awarie tylnego skrzydła oraz niepewność co do przyszłości samego Verstappena. Choć młody Isack Hadjar świetnie odnalazł się w drugim fotelu, to nastroje Holendra są dalekie od ideału. Czterokrotny mistrz świata jest coraz bardziej rozczarowany nowymi przepisami i brakiem stabilizacji wewnątrz ekipy. Mekies musi teraz udowodnić, że potrafi zbudować najszybszy bolid na sezon 2026, bo dla Verstappena liczy się tylko wygrywanie, a cierpliwość mistrza powoli się kończy.