Osasuna Pampeluna w końcu odnalazła swój rytm po burzliwym okresie niepewności. Alessio Lisci, który przejął stery w trudnym momencie po erze Jagoby Arrasate i krótkim epizodzie Vicente Moreno, udowodnił, że jego projekt ma solidne podstawy. Początek roku 2026 przyniósł radykalną poprawę wyników, która zaskoczyła nawet najbardziej sceptycznych kibiców na El Sadar.
Statystyki nie kłamią i pokazują skalę postępu drużyny z Nawarry. Przed ostatnią porażką z Valencią, Osasuna w samym 2026 roku zdobyła aż 15 na 24 możliwe punkty. Taka średnia pozwoliłaby zespołowi zajmować miejsce gwarantujące start w Lidze Mistrzów. To ogromny skok jakościowy, biorąc pod uwagę, że wcześniej klub drżał o zachowanie stabilizacji w LaLiga, w której występuje nieprzerwanie od siedmiu lat. Dyrektor sportowy Braulio Vazquez wsparł trenera w trudnych chwilach, co teraz przynosi owoce.
Taktyczna rewolucja i przebudzenie liderów
Kluczem do sukcesu okazała się zmiana ustawienia z pasywnego 5-3-2 na agresywne 4-2-3-1. Przełom nastąpił 20 grudnia w wygranym meczu z Alaves. Nowy system uwolnił potencjał Ante Budimira, który wcześniej był odizolowany w ataku. Dzięki obecności Rubena Garcii w środku pola, zespół odzyskał intensywność i skuteczność przy stałych fragmentach gry. Ważną rolę odgrywają też nowi gracze, jak Javi Galan czy Victor Munoz, którzy dodali drużynie niezbędnej energii i jakości na skrzydłach.
Obecnie Osasuna jest postrzegana jako solidny ligowiec z realnymi szansami na europejskie puchary. Choć Liga Mistrzów pozostaje w sferze marzeń, walka o czołową siódemkę jest jak najbardziej możliwa. Fundamentem sukcesu jest współpraca zarządu z prezesem Luisem Sabalzą na czele, która pozwala na wprowadzanie wychowanków i mądre transfery. Stabilizacja defensywy przez Alejandro Catenę oraz kreatywność Aimara Oroza sprawiają, że klub z Pampeluny z optymizmem patrzy w przyszłość.
