Niels Frederiksen na ławce rezerwowych zwykle sprawia wrażenie spokojnego i bardzo opanowanego. Nie należy do trenerów, którzy przez 90 minut żywiołowo gestykulują przy linii. Ostatnio coraz częściej pokazuje jednak, że po meczu potrafi wbić rywalowi naprawdę mocną szpilkę. Tak było również po remisie Lecha Poznań z Zagłębiem Lubin.
Kolejorz zremisował 2:2, choć przez zdecydowaną większość spotkania miał ogromną przewagę. Lech prowadził grę, tworzył sytuacje i praktycznie nie wypuszczał rywali z własnej połowy.
Frederiksen po końcowym gwizdku nie zamierzał ukrywać, co sądzi o postawie „Miedziowych”.
Mam wrażenie, że na boisku była jedna drużyna i tylko ten jeden zespół grał w piłkę. Cieszę się, że wyrównaliśmy, bo blisko wygranej była drużyna, która nie grała w piłkę
Liczby pokazują, skąd brała się frustracja Duńczyka. Lech miał 74 procent posiadania piłki, oddał 30 strzałów przy sześciu Zagłębia i zanotował 45 kontaktów z piłką w polu karnym rywala. Współczynnik xG gospodarzy wyniósł 2,84, podczas gdy po stronie Lubinian było to 0,88.
Mimo to Zagłębie było o kilka minut od zwycięstwa. Marcel Reguła dwukrotnie wyprowadzał gości na prowadzenie, wykorzystując błędy Lecha i nieliczne sytuacje, jakie pojawiły się pod bramką gospodarzy.
Co ciekawe, Leszek Ojrzyński sam po meczu przyznał, że jego zespół nie wyglądał dobrze. Paradoks polegał więc na tym, że drużyna, która przez dużą część meczu była zepchnięta do obrony, niemal wywiozła z Poznania trzy punkty.
Pierwsza połowa nam się nie układała. Wyglądaliśmy bardzo słabo
Michał Gurgul uratował Lechowi remis w 94. minucie. Tym samym „Kolejorz” dopisał sobie dodatkowe oczko do dorobku punktowego. Mistrz Polski nadal jest liderem Ekstraklasy, ale ma już tylko punkt przewagi nad wiceliderem. Wynik ten może wzrosnąć do czterech, jeśli Poznaniacy wygrają zaległy mecz z Wisłą Płock.