Trójbój siłowy - przysiad, wyciskanie leżąc, martwy ciąg i rywalizacja

Czym jest trójbój siłowy?

Trójbój siłowy, znany również jako powerlifting, to sport siłowy polegający na wykonaniu trzech ćwiczeń: przysiadu ze sztangą (squat), wyciskania sztangi leżąc (bench press) oraz martwego ciągu (deadlift). W przeciwieństwie do podnoszenia ciężarów (weightlifting), gdzie liczą się szybkość i technika rwania oraz podrzutu, w trójboju kluczowa jest czysta siła maksymalna.

Zawodnicy rywalizują w kategoriach wagowych, a zwycięzcą zostaje ten, kto uzyska największą sumę z trzech dyscyplin. Każdy zawodnik ma prawo do trzech prób w każdym z boisk. Liczy się najwyższy udany wynik w każdej konkurencji, które następnie się sumuje.

Powerlifting jest dostępny praktycznie dla każdego - od młodzieży po weteranów, od początkujących po zawodowców. Nie wymaga skomplikowanego sprzętu treningowego, a podstawowe techniki można opanować w kilka miesięcy regularnych treningów.

Historia trójboju siłowego

Chociaż zawody w podnoszeniu ciężkich przedmiotów odbywały się od wieków, współczesny trójbój siłowy wykształcił się dopiero w latach 50. i 60. XX wieku w Stanach Zjednoczonych. W tym okresie kulturyści i strongmani zaczęli organizować nieformalne zawody, gdzie testowali swoją siłę w podstawowych ćwiczeniach siłowych.

Początki organizacji

Kluczowym momentem było utworzenie w 1972 roku Międzynarodowej Federacji Trójboju Siłowego (IPF - International Powerlifting Federation), która ujednoliciła zasady i nadała sportowi profesjonalny charakter. Rok później, w 1973 roku, rozegrano pierwsze oficjalne Mistrzostwa Świata w powerliftingu.

W 1977 roku powstała Europejska Federacja Trójboju Siłowego (EPF), co dodatkowo scementowało pozycję tego sportu w Europie. To właśnie w tym samym roku w Polsce, dokładnie 21-22 maja w Piotrkowie Trybunalskim, odbyły się pierwsze Mistrzostwa Polski z udziałem 36 zawodników z 14 klubów.

Rozwój w Polsce

Pierwsi polscy mistrzowie to między innymi Andrzej Staszyński z warszawskiej "Syrenki" w kategorii lekkiej (do 75 kg) z wynikiem 527,5 kg oraz Stanisław Kowalski z piotrkowskiej "Jagiellonki" w kategorii średniej. Od tego czasu polski trójbój dynamicznie się rozwijał, wyprodukował światowej klasy zawodników i stał się jednym z najpopularniejszych sportów siłowych w kraju.

Ewolucja formuł zawodów

Przez dekady trójbój ewoluował, tworząc różne formuły zawodów. W 2013 roku nastąpił oficjalny podział na dwie główne kategorie: raw powerlifting (klasyczny, z minimalnym sprzętem wspomagającym) oraz equipped powerlifting (ze specjalnymi strojami wspomagającymi). Ten podział pozwolił na lepsze porównywanie wyników i uczciwą rywalizację.

Trzy konkurencje trójboju

Każda z trzech dyscyplin trójboju siłowego wymaga doskonałej techniki, ogromnej siły oraz zrozumienia biomechaniki ruchu. Przyjrzyjmy się szczegółowo każdemu z boisk.

1. Przysiad ze sztangą (Squat)

Przysiad jest pierwszą konkurencją podczas zawodów i często uważany jest za "króla ćwiczeń". Zawodnik umieszcza sztangę na górnej części pleców (trapezy), przyjmuje pozycję wyjściową z prostymi nogami, a następnie na komendę sędziego wykonuje przysiad.

Wymagania techniczne:

• Sztanga musi spocząć na górnej części pleców (high bar) lub dolnej (low bar)
• Na komendę "Squat" zawodnik schodzi w dół
• Biodro musi zejść poniżej poziomu kolana (głęboki przysiad)
• Zawodnik wraca do pozycji wyprostowanej
• Na komendę "Rack" odkłada sztangę na stojaki

2. Wyciskanie leżąc (Bench Press)

Druga konkurencja - wyciskanie leżąc - testuje siłę górnej części ciała. To najbardziej popularne ćwiczenie nawet wśród nie-trójbojowców, ale wykonanie go zgodnie z zasadami powerliftingu wymaga precyzji.

Wymagania techniczne:

• Zawodnik leży na ławeczce, pośladki, barki i głowa muszą dotykać ławki
• Stopy płasko na podłodze przez cały czas
• Na komendę "Start" zdejmuje sztangę ze stojaków
• Opuszcza sztangę do klatki piersiowej i zatrzymuje na komendę "Press"
• Wyciska sztangę do pełnego wyprostu łokci
• Na komendę "Rack" odkłada sztangę

3. Martwy ciąg (Deadlift)

Ostatnia i często najbardziej spektakularna konkurencja. Martwy ciąg to podniesienie sztangi z podłogi do pełnego wyprostu ciała. Nie ma komend podczas samego ruchu - zawodnik po prostu podnosi ciężar.

Wymagania techniczne:

• Sztanga leży na podłodze przed zawodnikiem
• Zawodnik chwyta sztangę i podnosi ją jednym płynnym ruchem
• W pozycji końcowej kolana i biodra wyprostowane, barki cofnięte
• Na komendę "Down" opuszcza sztangę w kontrolowany sposób

Dozwolone są dwa chwyty: podchwyt (obie dłonie nachwytem) lub chwyt mieszany (jedna ręka nachwytem, druga podchwytem). Można używać magnezy oraz pasów do ciągu (lifting straps są zabronione w większości federacji).

Zasady i sędziowanie

Trójbój siłowy to sport wymagający precyzyjnego sędziowania. Każda próba jest oceniana przez trzech sędziów bocznych oraz sędziego głównego. System oceny jest prosty, ale wymagający.

System "trzech białych świateł"

Po wykonaniu próby każdy z trzech sędziów podejmuje decyzję: zalicza (białe światło) lub odrzuca (czerwone światło) próbę. Aby próba została zaliczona, potrzebne są co najmniej dwa białe światła - czyli co najmniej dwóch z trzech sędziów musi zaakceptować wykonanie.

Komendy sędziowskie

Precyzyjna komunikacja między zawodnikiem a sędziami jest kluczowa. Każda dyscyplina ma swoje specyficzne komendy:

Przysiad (Squat):

• "Squat" - rozpoczęcie ruchu w dół
• "Rack" - odłożenie sztangi na stojaki

Wyciskanie (Bench Press):

• "Start" - zdjęcie sztangi ze stojaków
• "Press" - rozpoczęcie wyciskania (po zatrzymaniu na klatce)
• "Rack" - odłożenie sztangi

Martwy ciąg (Deadlift):

• "Down" - opuszczenie sztangi (po pełnym wyprostowaniu)

System prób

Każdy zawodnik ma prawo do trzech prób w każdej konkurencji. Zgłoszenie ciężaru na pierwszą próbę odbywa się przed zawodami. Na drugą i trzecią próbę zawodnik (lub trener) zgłasza ciężar w wyznaczonym czasie po poprzedniej próbie - zazwyczaj jest to 1 minuta.

Kategorie wagowe i formuły zawodów

Trójbój siłowy dzieli zawodników według masy ciała, co zapewnia uczciwą rywalizację. Międzynarodowa Federacja Trójboju Siłowego (IPF) ustaliła standardowe kategorie wagowe obowiązujące na całym świecie.

Kategorie wagowe IPF

Raw vs Equipped - dwie filozofie trójboju

Od 2013 roku w powerliftingu oficjalnie wyróżnia się dwie główne formuły zawodów, które znacząco różnią się pod względem dozwolonego sprzętu wspierającego.

Raw Powerlifting (Klasyczny)

Formuła "raw" to bardziej naturalna forma trójboju, gdzie wsparcie sprzętowe jest minimalne. Zawodnicy mogą używać:

• Pas treningowy - wspiera kręgosłup i zwiększa ciśnienie wewnątrzbrzuszne
• Nakolanniki neoprenowe - proste ochraniacze do 7mm grubości
• Nadgarstkowe usztywnienia - zabezpieczają nadgarstki podczas wyciskania
• Magnezja - poprawia chwyt

W formule raw zabronione są jakiekolwiek koszulki wspomagające, specjalne kombinezony do przysiadu czy kaflany do wyciskania. To najczystsza forma powerlifting, która obecnie cieszy się największą popularnością na świecie.

Equipped Powerlifting (Ze sprzętem)

Formuła "equipped" pozwala na użycie zaawansowanego sprzętu wspomagającego, który znacząco zwiększa podnoszone ciężary. Zawodnicy mogą używać:

• Kombinezon do przysiadu - specjalna, sztywna konstrukcja dodająca kilkadziesiąt kilogramów do przysiadu
• Koszula do wyciskania (bench shirt) - ekstremalnie ciasna koszula zwiększająca wynik w wyciskaniu nawet o 100+ kg
• Kombinezony do martwego ciągu - wspomagają pozycję startową
• Sztywne nakolanniki - grube, wielowarstwowe bandaże kolanowe

Kategorie wiekowe

IPF dzieli także zawodników według wieku:

• Sub-Junior - do 18 lat
• Junior - 19-23 lata
• Open/Senior - od 24 lat (bez górnego ograniczenia)
• Master I - 40-49 lat
• Master II - 50-59 lat
• Master III - 60-69 lat
• Master IV - 70+ lat

Taki podział pozwala na rywalizację w każdym wieku i pokazuje, że trójboj siłowy to sport dla wszystkich, niezależnie od wieku czy poziomu zaawansowania.

Federacje trójboju siłowego

Trójbój siłowy organizowany jest przez wiele różnych federacji na całym świecie. Każda ma własne regulaminy, dozwolony sprzęt i filozofię. Przyjrzyjmy się najważniejszym z nich.

IPF - International Powerlifting Federation

IPF to największa i najbardziej prestiżowa federacja powerlifting na świecie, założona w 1972 roku. Jest to jedyna federacja trójboju uznawana przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski (IOC) i WADA (Światowa Agencja Antydopingowa).

Charakterystyka IPF:

• Najostrzejsze testy antydopingowe (losowe i obowiązkowe na wszystkich imprezach międzynarodowych)
• Ścisłe wymagania dotyczące sprzętu - tylko zatwierdzony ekwipunek może być używany
• Zrzesza ponad 100 krajów, w tym Polskę (poprzez PZKFiTS)
• Organizuje Mistrzostwa Świata, Europy oraz World Games
• Dwie oddzielne dyscypliny: classic (raw) i equipped

Inne główne federacje

WRPF - World Raw Powerlifting Federation

Federacja skupiająca się głównie na formule raw, znana z organizacji spektakularnych zawodów i bardziej liberalnego podejścia do sprzętu wspomagającego. Popularna w Rosji i USA.

USAPL - USA Powerlifting

Amerykański oddział IPF, największa federacja trójboju w Stanach Zjednoczonych. Stosuje te same zasady co IPF i jest znana z doskonałej organizacji zawodów oraz rozbudowanego systemu rankingowego.

GPC - Global Powerlifting Committee

Federacja znana z bardzo liberalnych zasad dotyczących sprzętu wspomagającego i braku testów antydopingowych. Popularna wśród zawodników equipped.

100% RAW Federation

Jak nazwa wskazuje - absolutnie żadnego sprzętu wspomagającego poza pasem i magnezją. Nawet nakolanniki są zabronione. Najczystsza forma powerlifting.

Rekordy świata i najsilniejsi ludzie

Trójbój siłowy to sport, gdzie granice możliwości ludzkiego ciała są nieustannie przesuwane. Każdy rok przynosi nowe, spektakularne rekordy. Przyjrzyjmy się najbardziej imponującym osiągnięciom w historii powerlifting.

Legendarny przysiad Ray'a Williamsa

Ray Williams to amerykański gigant kategorii ciężkiej, który jako pierwszy człowiek w historii przysiadł z ciężarem ponad 1000 funtów (około 455 kg) w formule raw - bez żadnych wspomagających kombinezonów. W 2019 roku na zawodach w Orlando ustanowił rekord 490 kg (1080 lbs) w przysiadzie, który później poprawił do niesamowitych 505 kg.

Martwy ciąg - walka gigantów

Historia rekordu w martwym ciągu to prawdziwa saga. W 2016 roku Eddie Hall, brytyjski strongman, jako pierwszy człowiek uniósł 500 kg (1102 lbs) podczas World Deadlift Championships. Hall po tym wyczynie krwawiącym z nosa i oczu, dosłownie na granicy życia i śmierci, przeszedł do historii.

Rekord ten przetrwał niespełna 4 lata. W maju 2020 roku Hafþór Júlíus Björnsson (znany jako "Thor" z serialu Gra o Tron) uniósł 501 kg, bijąc rekord swojego rywala o zaledwie kilogram. Następnie w 2025 roku na zawodach Eisenhart Black Deadlift Championships w Niemczech podniósł 505 kg, a później podczas World Deadlift Championship ustanowił aktualny rekord na poziomie 510 kg.

Wyciskanie leżąc - Julius Maddox

Julius Maddox to niekwestionowany król wyciskania leżąc. W 2021 roku Amerykanin wcisnął 355 kg (782.5 lbs) w formule raw, ustanawiając rekord, który wydaje się nieosiągalny dla innych zawodników. Maddox regularnie trenuje z ciężarami powyżej 300 kg i ma ambicję zostać pierwszym człowiekiem, który wyciśnie 800 funtów (około 363 kg).

Rekordy w equipped

W formule equipped (ze sprzętem wspomagającym) rekordy są jeszcze bardziej umysłowe:

• Przysiad equipped - Vlad Alhazov: 575 kg
• Wyciskanie equipped - Jimmy Kolb: 508 kg (!)
• Martwy ciąg equipped - Hafthor Björnsson: 510 kg

Suma trójboju - absolutne dominacje

Suma wszystkich trzech boi to ostateczny miernik siły w powerliftingu. Oto najwybitniejsze osiągnięcia w różnych kategoriach:

• John Haack (USA) - 1022.5 kg w kat. 90 kg raw (jeden z najwyższych wyników Wilks)
• Andrzej Stanaszek (Polska) - 600 kg w kat. 52 kg (najlepszy stosunek suma/waga ciała w historii)
• Blaine Sumner (USA) - 1075 kg w kat. 120+ kg equipped

Legendy trójboju siłowego

W historii powerlifting było wielu wybitnych zawodników, którzy na zawsze zmienili ten sport. Poznajmy tych, którzy zapisali się złotymi zgłoskami w historii trójboju.

Ed Coan - Greatest of All Time

Ed Coan to imię, które każdy trójbojowiec zna. Często nazywany "GOAT" (Greatest Of All Time) powerlifting, Coan dominował w latach 80. i 90. w absolutnie każdej kategorii, w której startował.

Jego osiągnięcia to:

• 71 rekordów świata w karierze
• Niezwyciężony przez 10 lat w swojej kategorii
• Suma 1019 kg w kategorii 100 kg (raw with wraps) - wynik, który dziś, dekady później, wciąż imponuje
• Mistrz świata w wielu kategoriach wagowych

Co wyróżniało Coana? Nie tylko surowa siła, ale też perfekcyjna technika, niezwykła konsystencja i profesjonalne podejście do treningu. Jego programy treningowe do dziś są studiowane przez zawodników na całym świecie.

Andrzej Stanaszek - polska legenda

Polski trójbój może poszczycić się własną absolutną legendą. Andrzej Stanaszek, urodzony w 1971 roku, to jeden z najwybitniejszych powerlifterów w historii sportu w przeliczeniu na masę ciała.

Osiągnięcia Stanaszka to:

• 8 złotych medali Mistrzostw Świata IPF
• 8 złotych medali Mistrzostw Europy
• Suma 600 kg w kategorii 52 kg (przysiad 260 kg, wyciskanie 165 kg, martwy ciąg 175 kg)
• Najwyższy współczynnik Wilks w historii w swojej kategorii
• Kariera od 1990 do 2003 roku bez porażki na arenie międzynarodowej

Stanaszek ważąc niewiele ponad 50 kg przysiadał z ciężarem 5 razy większym niż jego własna waga. To stosunek, którego praktycznie nikt w historii nie był w stanie powtórzyć. Jest dumą polskiego powerlifting i dowodem, że w tym sporcie liczy się nie tylko absolutna siła, ale też względna przewaga.

John Haack - współczesna maszyna

John Haack to aktualnie jeden z najsilniejszych ludzi na planecie w kategorii do 100 kg. Amerykanin z niewielkiej miejscowości w Arkansas przebił się na szczyt światowego powerlifting dzięki niesamowitej konsystencji i wszechstronności.

Jego najlepsze wyniki to:

• Suma 1022.5 kg w kategorii 90 kg raw
• Suma 1030 kg w kategorii 100 kg
• Numer 1 w rankingu Wilks i Dots wśród zawodników raw na całym świecie
• Wszechstronność - doskonały w każdej z trzech dyscyplin

Haack jest dowodem na to, że era "specjalizacji" w trójboju odchodzi w przeszłość. Niektórzy zawodnicy są świetni w przysiadzie, inni w martwym ciągu. Haack jest świetny we wszystkim.

Jessica Buettner - królowa kobiecego powerlifting

Jessica Buettner to kanadyjska zawodniczka, która rewolucjonizuje kobiece powerlifting. Aktualna mistrzyni świata IPF w kategorii 76 kg, posiada rekordy świata w przysiadzie, martwym ciągu oraz sumie w swojej kategorii.

Jej osiągnięcia to:

• Przysiad 245 kg - rekord świata kobiet U76kg
• Martwy ciąg 272.5 kg - rekord świata U76kg
• Suma 642.5 kg
• Wielokrotna mistrzyni świata i Ameryki Północnej

Inne legendy godne uwagi

• Louie Simmons - twórca słynnej Westside Barbell, trenował wielu mistrzów świata
• Andy Bolton - pierwszy człowiek, który uniósł 1000 funtów (454 kg) w martwym ciągu
• Stefi Cohen - 25-krotna rekordzistka świata, lekarka i YouTuberka
• Dan Green - jeden z najsilniejszych zawodników wszechczasów w kategorii 100 kg
• Marianna Gasparyan - rosyjska legend kobiecego powerlifting

Trening w trójboju siłowym

Trójbój siłowy wymaga specyficznego podejścia do treningu. W przeciwieństwie do kulturystyki, gdzie liczy się estetyka i wielkość mięśni, w powerliftingu liczy się wyłącznie jedno: jak dużo udźwigniesz. To wymaga innej metodologii treningowej.

Podstawowe zasady treningu siłowego

1. Specyficzność

W trójboju trenuje się przede wszystkim... trójbój. Główne ćwiczenia to przysiad, wyciskanie i martwy ciąg. Oczywiście są ćwiczenia pomocnicze, ale 70-80% treningu to podstawowa trójka.

2. Progresywne obciążenie

Musisz stale zwiększać obciążenie - nie na każdym treningu, ale w perspektywie tygodni i miesięcy. Bez tego nie ma postępu.

3. Periodyzacja

Nie można ciężko trenować non-stop. Trening dzieli się na cykle (mezocykle) z różną intensywnością i objętością:

• Faza akumulacji - duża objętość, mniejsza intensywność (60-75% 1RM)
• Faza intensyfikacji - mniejsza objętość, większa intensywność (75-90% 1RM)
• Faza realizacji (peaking) - niska objętość, maksymalna intensywność (90-100% 1RM)

Popularne programy treningowe

5/3/1 (Jim Wendler)

Jeden z najpopularniejszych programów dla początkujących i średniozaawansowanych. Oparty na cyklach 4-tygodniowych z prostą progresją:

• Tydzień 1: 3 serie po 5 powtórzeń (65%, 75%, 85% TM)
• Tydzień 2: 3 serie po 3 powtórzenia (70%, 80%, 90% TM)
• Tydzień 3: 3 serie (5, 3, 1+ reps przy 75%, 85%, 95% TM)
• Tydzień 4: deload (odciążenie)

Prosty, skuteczny i trudny do "spalenia". Doskonały na długoterminowy progres.

Sheiko (Boris Sheiko)

Rosyjski klasyk - program znany z ogromnej objętości treningowej. Typowy trening Sheiko to 200-400 powtórzeń w głównych ćwiczeniach tygodniowo. Wymaga świetnej techniki i dobrej regeneracji.

Charakterystyka:

• 4 treningi tygodniowo
• Bardzo duża objętość przy średniej intensywności (65-80%)
• Wiele ćwiczeń pomocniczych
• Doskonały dla zawodników equipped i zaawansowanych

Texas Method

Program dla średniozaawansowanych, oparty na trzech treningach tygodniowo:

• Poniedziałek (Volume Day) - 5x5 przy ~90% 5RM
• Środa (Recovery Day) - lekki trening regeneracyjny
• Piątek (Intensity Day) - nowe 5RM lub heavy single

Peaking - przygotowanie do zawodów

Ostatnie 4-12 tygodni przed zawodami to faza "peaking" - szczytowania formy. Celem jest dotarcie na zawody w optymalnej formie, wypoczętym i gotowym na nowe rekordy życiowe.

Typowy peaking to:

• Stopniowe zmniejszanie objętości treningowej
• Utrzymanie lub lekkie zwiększenie intensywności
• Eliminacja ćwiczeń pomocniczych
• Zwiększenie jakości snu i odżywiania
• Testowanie maksimów na 2-3 tygodnie przed zawodami
• Tydzień przed zawodami - tylko lekkie treningi techniczne

Ćwiczenia pomocnicze

Oprócz głównej trójki, ważne są ćwiczenia pomocnicze rozwijające słabe punkty:

Dla przysiadu:

• Front squat - wzmacnia czworogłowy i postawę
• Pause squat - buduje siłę z "dziury"
• Bulgarian split squat - eliminuje asymetrie

Dla wyciskania:

• Close grip bench - triceps i lock-out
• Spoto press - siła z klatki piersiowej
• Dips - ogólna siła górna

Dla martwego ciągu:

• Deficit deadlift - siła z podłogi
• Rack pulls - lock-out
• Romanian deadlift - tylna część ud i plecy

Trójbój siłowy w Polsce

Polska ma długą i bogatą tradycję w trójboju siłowym. Od pierwszych mistrzostw w 1977 roku polski powerlifting wyprodukował wielu wybitnych zawodników, którzy odnosili sukcesy na arenie międzynarodowej.

Polski Związek Kulturystyki, Fitness i Trójboju Siłowego (PZKFiTS)

Oficjalnym przedstawicielem trójboju w Polsce jest PZKFiTS - organizacja będąca członkiem IPF (International Powerlifting Federation) oraz EPF (European Powerlifting Federation). To dzięki tej organizacji polscy zawodnicy mogą startować w oficjalnych mistrzostwach Europy i świata.

PZKFiTS zajmuje się:

• Organizacją Mistrzostw Polski w różnych kategoriach
• Szkoleniem sędziów i trenerów
• Reprezentowaniem Polski na forum międzynarodowym
• Promocją sportu siłowego w kraju
• Kontrolą antydopingową zgodnie ze standardami WADA

Pierwsze mistrzostwa

Pierwsze Mistrzostwa Polski w trójboju siłowym odbyły się 21-22 maja 1977 roku w Piotrkowie Trybunalskim. Wzięło w nich udział 36 zawodników z 14 klubów, rywalizujących w pięciu kategoriach wagowych.

Pierwsi mistrzowie Polski to m.in.:

• Andrzej Staszyński ("Syrenka" Warszawa) - kategoria lekka (do 75 kg) - suma 527,5 kg
• Stanisław Kowalski ("Jagiellonka" Piotrków Trybunalski) - kategoria średnia (do 80 kg)

Polscy mistrzowie i legendy

Andrzej Stanaszek - największa polska legenda

Bez wątpienia najwybitniejszym polskim trójbojowcem wszechczasów jest Andrzej Stanaszek. Jego osiągnięcia to:

• 8 złotych medali Mistrzostw Świata IPF
• 8 złotych medali Mistrzostw Europy
• Wieloletni niepokonany rekord świata w kategorii 52 kg - suma 600 kg
• Najlepszy stosunek sumy do masy ciała w historii IPF
• Kariera od 1990 do 2003 - przez 13 lat praktycznie niepokonany na arenie międzynarodowej

Stanaszek ważąc niewiele ponad 50 kg przysiadał 260 kg, wyciskał 165 kg i ciągnął 175 kg. To są liczby, które robią wrażenie nawet dziś, ponad 20 lat po jego karierze.

Współczesna scena polska

Obecnie polska scena trójboju dynamicznie się rozwija. Zawody organizowane są regularnie w całym kraju, a poziom polskich zawodników stale rośnie. Młode pokolenie trójbojowców odnosi sukcesy na arenie europejskiej.

W Polsce działają różne federacje:

• PZKFiTS/IPF - oficjalny związek, testowany antydopingowo
• Polska Unia Trójboju Siłowego (PUTS) - niezależna organizacja
• Różne mniejsze federacje i organizacje lokalne

Popularne zawody w Polsce

W polskim kalendarzu znajdują się dziesiątki zawodów rocznie:

• Mistrzostwa Polski Seniorów (Raw i Equipped)
• Mistrzostwa Polski Juniorów
• Mistrzostwa Polski Weteranów
• Puchar Polski w różnych formułach
• Ogólnopolskie zawody kwalifikacyjne
• Liczne zawody regionalne i klubowe

Gdzie zacząć w Polsce?

Jeśli chcesz rozpocząć przygodę z trójbojem w Polsce, oto kilka kroków:

1. Znajdź klub lub siłownię z sekcją powerlifting - najlepiej z certyfikowanym trenerem IPF
2. Naucz się techniki - to podstawa, zanim zaczniesz podnosić ciężkie ciężary
3. Wystartuj w lokalnych zawodach - nie musisz być mistrzem, żeby spróbować swoich sił
4. Rozważ członkostwo w PZKFiTS - jeśli planujesz karierę zawodniczą
5. Śledź polską scenę - na Instagramie, Facebooku i e-powerlifting.com