Manchester City pozostaje przekonany, że podjął właściwą decyzję, sprzedając Jamesa Trafforda do Leeds United za rekordowe dla tego klubu 40 mln funtów. Bramkarz ma za sobą znakomity początek sezonu: w dziesięciu meczach Premier League zachował cztery czyste konta, a odsetek obronionych przez niego strzałów wynosi 82,2 proc. — najwyższy w lidze.
Trafford wrócił do Manchesteru City po pobycie w Burnley, gdy klub skorzystał z prawa do wyrównania oferty. Po odejściu Edersona miał zostać pierwszym bramkarzem, ale kilka tygodni później City sprowadziło z PSG Gianluigiego Donnarummę, który od razu przejął miejsce w składzie. 24-letni Trafford musiał zadowolić się występami w rozgrywkach pucharowych, a po trudnym sezonie chciał regularnie grać w pierwszym zespole.
City nadal stawia na Donnarummę
Różnicę między bramkarzami wyraźnie widać także w statystykach. Donnarumma obronił 65,8 proc. strzałów, co daje mu 13. miejsce w Premier League, i zachował trzy czyste konta w dziesięciu spotkaniach. W tym samym czasie wpuścił o pięć bramek więcej niż Trafford. Włoski bramkarz był krytykowany za swoje występy, ale City wciąż uważa go za numer jeden i nie żałuje sprzedaży Anglika.
Latem Manchester City sprowadził też Geronimo Rulliego, który dobrze spisał się w dwóch meczach Pucharu Ligi Angielskiej. Mimo coraz głośniejszych głosów o zmianie w bramce klub pozostaje jednak przy Donnarummie, a jego pozycja w podstawowym składzie ma się nie zmienić. Władze City uznały, że 40 mln funtów to satysfakcjonująca kwota za zawodnika, który nie chciał dłużej być rezerwowym.
Trafford umocnił swoją pozycję w Leeds i w reprezentacji Anglii prowadzonej przez Thomasa Tuchela. Jego forma może więc podsycać pytania o długofalowe planowanie City, choć same statystyki obronionych strzałów nie rozstrzygają, który bramkarz jest lepszy: wpływają na nie także jakość uderzeń, organizacja defensywy i obowiązki taktyczne. Donnarumma ma duże doświadczenie na najwyższym poziomie, a jego umiejętność gry pod presją pozostaje cenna, ale Trafford daje perspektywę dalszego rozwoju. City może w przyszłości żałować, że straciło bramkarza, który ma potencjał, by zostać numerem jeden reprezentacji Anglii. Sprzedaż za 40 mln funtów złagodziła finansowe konsekwencje, lecz znalezienie bramkarza o podobnym potencjale może w przyszłości kosztować więcej.