Timothy Weah wyrasta na centralną postać nowego projektu w Marsylii. Amerykanin, który w trudnych momentach poprzedniego sezonu brał na siebie ciężar rozmów z mediami, otrzymał opaskę kapitańską w ostatnim sparingu przeciwko Atletico Madryt.
Decyzja o mianowaniu Weah liderem zapadła po tym, jak władze klubu odebrały funkcję kapitana Pierre-Emile Højbjergowi. Duńczyk naraził się hierarchii, odrzucając ofertę transferu do Newcastle United, co pokrzyżowało finansowe plany klubu. Weah, chwalony za regularność i współpracę z Masonem Greenwoodem, z optymizmem patrzy na nadchodzące wyzwania w Lidze Europy. „Moglibyśmy wygrać te rozgrywki. To będzie nasza praca w przyszłym sezonie” – przyznał zawodnik z dużą pewnością siebie.
Finansowe zaciskanie pasa i transferowy paraliż
Sytuacja finansowa Olympique Marsylia jest dramatyczna. Jak donosi GFFN, klub znajduje się w okresie surowych oszczędności i został zmuszony do znaczących cięć budżetowych tego lata. Nad zespołem wciąż wisi widmo sankcji ze strony UEFA, która już wcześniej groziła klubowi rocznym wykluczeniem z europejskich pucharów oraz nałożyła karę w wysokości 10 milionów euro za nieprawidłowości finansowe. Obecnie Marsylia jest jedynym zespołem w Ligue 1, który nie dokonał jeszcze żadnego wzmocnienia, skupiając się wyłącznie na sprzedaży zawodników.
Z Vélodrome odeszli już Mason Greenwood, za którego Fenerbahçe zapłaciło 39 milionów euro, a także Pierre-Emerick Aubameyang, Gerónimo Rulli i Facundo Medina. Génésio musi mierzyć się z ogromnymi brakami kadrowymi, co zmusiło go do wystawiania Geoffreya Kondogbii na środku obrony. Choć w kręgu zainteresowań pozostają Guillaume Restes oraz Jean-Clair Todibo z West Hamu, żadna z tych transakcji nie została sfinalizowana. Klub musi najpierw sprzedawać, by móc myśleć o jakichkolwiek zakupach.
Mimo chaosu, Génésio zachowuje pragmatyzm. „Kiedy jesteś trenerem, istnieją dwa aspekty. Sportowy: oczywiście chcesz zatrzymać dobrych graczy. I finansowy. Przyszedłem tutaj w pełni świadomy sytuacji” – wyjaśnił szkoleniowiec. Obecnie celem Marsylii nie jest już pogoń za Paris Saint-Germain, lecz przetrwanie i próba zachowania konkurencyjności w lidze przy jednoczesnym uzdrawianiu klubowej kasy. Powrót do Ligi Mistrzów w tych okolicznościach byłby uznany za sukces wykraczający poza realne oczekiwania.
