Klasyfikacja strzelców

Statuetka Europejskiego Złotego Buta (European Golden Shoe) przyznawana jest nieprzerwanie od 1968 roku dla absolutnego dyktatora strzeleckiego zrzeszonego wokół rozgrywek terytorialnych ujętych zrzeszonymi ligami Europy. W pierwotnych dekadach wygrywano wyłącznie wskaźnikiem surowych zdobytych goli co faworyzowało mniejsze ligi np. portugalskie i wschodnie – dając zwycięztwo potęgom takim jak słynny Eusébio.

Od rewolucji formatowej punktacja Złotego Buta ewoluowała merytorycznie opierając ramy przeliczania uderzeń na trudności dywizji. Każdy zdobyty gol w jednej z obecnych lig tzw. „Top 5” (Premier League, La Liga, Serie A, Bundesliga, Ligue 1) wiąże się ze statystycznym mnożnikiem x2. Z kolei bramki zanotowane w lidze o umiarkowanym europejskim pułapie rankingowym (od 6. do 21. na liście powszechnej UEFA – w tym polskiej PKO BP Ekstraklasie czy szkockiej Premiership) generują w punktacji do tabeli przelicznik wynoszący finalnie 1.5 w puli rankingowej strzelca.

Przetasowania tabelaryczne snajperów rok rocznie doprowadzają graczy bukmacherskich rynkowych na szczyt. Decydujące rzuty karne oddawane rzutem na taśmę u końcu kolejek rzutują wyjściowo na gigantyczne szesnastokrotne kwoty obrotu w zakładach specjalnych o to, kto na stałe założy koronę.

Walka staje się dramatem gdy dwóch strzelców w jednej dywizji ląduje u wierzchołka tablicy z tą samą potężną ilością zanotowanych trafień. W przeciwieństwie do zasady Złotego Buta globalnego (Gdzie statuetkę podnoszą obydwoje równocześnie strzelających bez mrugnięcia), na gruncie lokalnym przepisy potrafią zaszokować fanatyka analizy. W Premier League i Bundeslidze trofeum zostaje wręczone dwóm królom, natomiast np. Włoska Serie A oraz Hiszpańskie systemy dążą do nagradzania mniejszej statystyki wykonywania gładkich rzutów karnych – uznając trudny gol z gry za bardziej wyczerpujący.

Asysta to potężny rzemieślniczy element wyłapujący geniusza potrafiącego skanować radar boiska. Większość lig europejskich odrzuca dzisiaj zasady tzw. asysty drugiego stopnia (wykorzystywanej silnie w hokeju), zaliczając pozycję decydującego wylocie piłki jedynego podmiotu bez którego finalne dotknięcie egzekutora by nie nastąpiło. Stąd wielka debata algorytmów zliczania wyłapujących m.in. delikatne muśnięcia obrońców podczas potężnej akcji pomocnika.