Od 1 lipca transfer reprezentanta Polski między klubami piłki ręcznej będzie kosztował kluby tysiąc złotych — kwotę, którą branża zapewne uzna za przełom, a przynajmniej za wyraźny sygnał zmiany filozofii Związku Piłki Ręcznej w Polsce.
Tysiąc złotych za mężczyznę, siedemset za kobietę. Tyle od lipca zapłaci klub pozyskujący zawodnika lub zawodniczkę z kadry narodowej bądź wychowanka SMS-u. W środowisku, gdzie spory o ekwiwalenty za wyszkolenie potrafiły trwać latami i skutecznie blokować kariery juniorów, nowy Regulamin Zmiany Barw Klubowych wprowadza stawki, które ZPRP sam określa jako symboliczne — i trudno się z tą oceną nie zgodzić.
Zmiana jest świadomą decyzją polityczną Związku. I Wiceprezes Radosław Wasiak mówi to wprost:
„Naszym celem nie jest blokowanie rozwoju młodych zawodników ani utrzymywanie ich w klubach poprzez zaporowe kwoty transferowe".
Przekaz jest czytelny — dotychczasowy model, w którym junior stawał się przedmiotem sporu finansowego między klubami, ma odejść w przeszłość.
Nowe przepisy porządkują też kilka innych drażliwych kwestii. Wysokość opłat transferowych będzie odtąd uzależniona od poziomu ligi, do której zawodnik trafia — nie od tej, z której odchodzi. To zmiana pozornie techniczna, ale w praktyce eliminująca część sporów interpretacyjnych.
Uproszczono również zasady użyczenia szkoleniowego: polska narodowość i wiek do 23 lat wystarczą, by zawodnik mógł grać na zasadzie porozumienia klubów bez formalnej zmiany barw. Dotychczasowe przepisy obudowane były szczegółowymi ograniczeniami wiekowymi i ligowymi, które — jak przyznaje sam Związek — były źródłem nieporozumień.
Czy zmiany przyniosą efekt? ZPRP liczy, że kluby przestaną traktować wychowanków jako aktywa, które warto zablokować, a zaczną rywalizować o nich jakością szkolenia.
