Reprezentacja Niemiec zakończyła kalendarz spotkań międzynarodowych na 2026 rok dwoma zwycięstwami w Lidze Narodów i awansowała do ćwierćfinału jako zwycięzca grupy A2. Po wygranej 3:1 z Serbią w Belgradzie zespół Jürgena Kloppa rozbił Holandię 5:0 w Berlinie.
Listopadowe rezultaty wyraźnie kontrastowały z pierwszymi występami kadry pod wodzą Kloppa. We wrześniu jego eksperymentalna, 44-osobowa selekcja przyniosła remis 1:1 z Holandią oraz domową porażkę 0:1 z Grecją. W październiku Niemcy wprawdzie pokonali Serbię, lecz później bezbramkowo zremisowali z Grecją. W listopadzie strzelili jednak osiem goli i zdobyli sześć punktów, a sam styl gry unaocznił wyraźniejszy postęp niż same wyniki.
Gruda i Wirtz w centrum zmian
W Belgradzie Niemcy mieli 79 procent posiadania piłki, oddali 22 strzały i według danych Opta wypracowali 3,57 xG. Prowadzona przez Xaviego Hernándeza Holandia, która wcześniej strzeliła Grecji siedem goli, postawiła jednak trudniejsze warunki: od początku groźnie kontratakowała, odsłaniając luki w niemieckiej obronie. By zapewnić sobie awans, Niemcy musieli wygrać. W obu listopadowych spotkaniach Klopp postawił na ustawienie 4-1-4-1: Joshua Kimmich grał przed obroną, Aleksandar Pavlović i Florian Wirtz operowali wyżej, skrzydła zajęli Brajan Gruda oraz Derry Scherhant, a za wykończenie akcji odpowiadał Kai Havertz.
Brajan Gruda, 22-letni zawodnik RB Lipsk, rozegrał pierwsze dwa mecze w seniorskiej reprezentacji. Kontuzja pozbawiła go debiutu w poprzednim oknie, choć Klopp wcześniej wskazał go jako interesującego piłkarza. Przeciw Serbii Gruda grał na prawym skrzydle, a jego dośrodkowanie z 19. minuty mogło dać gola Havertzowi. Pięć minut po przerwie ruszył z piłką z własnej połowy, pokonał dystans około połowy boiska i minął rywali, po czym pokonał Vanję Milinkovicia-Savicia. Obrońcy Serbii stawiali mu niewielki opór, ale gol przypieczętował zwycięstwo Niemiec. Odważnym dryblingom Grudy towarzyszyły też niekiedy błędne decyzje, a za jeden z fauli zasłużenie obejrzał żółtą kartkę.
W Berlinie Gruda znów atakował z prawej strony, a po przerwie pokazał kreatywność i skuteczność. Po diagonalnym podaniu Schlotterbecka miał okazję zejść do środka i uderzyć. Dośrodkował z rzutu wolnego, po którym Nico Schlotterbeck strzelił głową trzeciego gola Niemiec, stworzył Wirtzowi dobrą okazję, a wynik ustalił po tym, jak piłka odbiła się od słupka po strzale Scherhanta. Przeciw Holandii zdobył bramkę i zaliczył dwie asysty. Po dwóch pierwszych występach w kadrze miał na koncie dwa gole i dwie asysty. Jego gra wskazuje, że dobrze pasuje do stylu, jaki chce wprowadzić Klopp.
Florian Wirtz, piłkarz Liverpoolu, strzelił w listopadzie trzy gole, a od początku pracy Kloppa z reprezentacją ma ich cztery. Jego trudności z adaptacją do angielskiego futbolu nadal przyciągały uwagę, ale w ustawieniu 4-1-4-1 grał przed Kimmichem, obok Pavlovicia, między linią pomocy a obroną rywali. W Belgradzie trafił po tym, jak obroniono pierwszą próbę Havertza, i pomagał Niemcom utrzymywać kontrolę dzięki krótkim podaniom oraz pressingowi po stracie. Przeciw Holandii najpierw odzyskał piłkę po interwencji Denzela Dumfriesa i lewą nogą posłał ją w róg bramki. Jedenaście minut później rozpoczął akcję podaniem do Grudy, pobiegł w pole karne i wykończył jego dogranie za pierwszym razem.
Urodzony w stolicy 24-letni gracz SC Freiburg, Derry Scherhant, po występie z Serbią błysnął w rodzinnym mieście, gdzie na poniedziałkowy mecz zdobył około 50 biletów dla bliskich. W 32. minucie po podaniu klubowego kolegi Philippa Treu trafił w zewnętrzną część słupka, lecz w 41. minucie po zagraniu Kimmicha przymierzył już w górny prawy róg. Był to szczególnie emocjonalny moment dla zawodnika, który jako chłopiec marzył o profesjonalnej karierze w Berlinie. Po przerwie znów otarł się o trafienie, a niedługo później trafił w słupek, po czym odbitą piłkę skierował do siatki Gruda.
Scherhant jest wychowankiem Herthy BSC, a jego droga do drużyny narodowej zaskakuje tym bardziej, że przed laty nie wróżono mu przebicia się ponad poziom Regionalligi. Klopp pochwalił obu skrzydłowych – Scherhanta i Grudę – za pracę w defensywie oraz ogromny dystans, jaki przebiegli na boisku. Selekcjoner wymaga takiego zaangażowania na bocznych sektorach, a sam Scherhant wygląda obecnie na piłkarza, który ma szansę zagościć w kadrze na dłużej.
Joshua Kimmich
Włączenie kapitana do grona największych wygranych listopada może zaskakiwać, bo Kimmich już wcześniej należał do najbardziej cenionych niemieckich piłkarzy. Pomocnik Bayernu opuścił październikowe zwycięstwo nad Serbią, gdy Klopp sprawdzał młodsze alternatywy. Aleksandar Pavlović, Tom Bischof i Florian Wirtz dobrze współpracowali pod jego nieobecność, co wywołało pytania, czy Niemcy mogą grać skuteczniej bez kapitana.
Klopp chciał eksperymentować, ale podkreślał, że Kimmich pozostaje ważną częścią jego planów. Listopad przyniósł odpowiedź na boisku: pomocnik wrócił do wyjściowego składu na mecz z Serbią i zajął pozycję przed obroną w ustawieniu 4-1-4-1.