Trybunał Arbitrażowy ds. Sportu (CAS) podjął decyzję, która wyważa drzwi do powrotu rosyjskich sportowców na areny międzynarodowe. Sędziowie uznali, że całkowity zakaz startów oparty wyłącznie na obywatelstwie narusza przepisy. Dla świata sportu oznacza to, że Rosja może wkrótce coś śmielej przypominać o sobie w sportowym środowisku.
Rosja wraca do świata sportu?
Czy wspomniany wyrok to sensacja? Nie, to logiczna konsekwencja przyjętej przez Rosję strategii. Decyzja Trybunału Arbitrażowego ds. Sportu z 1 grudnia 2025 roku, nakazująca FIS dopuszczenie narciarzy do kwalifikacji olimpijskich, pokazuje skuteczność nowej taktyki Kremla. Rosjanie przestali działać pod wpływem impulsu. Przyjęli pozę tych, którzy niesłusznie cierpią przez politykę. Cierpliwie czekali, aż argumenty o dyskryminacji ze względu na paszport trafią na podatny grunt w Lozannie. CAS uznał, że całkowity zakaz startu jest sprzeczny z prawem, co otwiera skoczkom narciarskim drogę do igrzysk w Mediolanie–Cortinie, pod warunkiem spełnienia rygorystycznych kryteriów neutralności.
Ten sukces prawny to dowód na to, że Rosja nie próbuje już na siłę przekonywać świata do swoich racji ideologicznych, lecz sukcesywnie przepycha się do sportu szczelinami w przepisach. Skoczkowie wrócą jako „indywidualni sportowcy neutralni” (AIN) – bez flagi, hymnu i po weryfikacji powiązań z wojskiem czy poparcia dla wojny. Dla rosyjskich działaczy brak barw narodowych jest bolesny, ale w tym momencie drugorzędny. Najważniejsze jest przełamanie totalnej blokady i stworzenie precedensu, który będzie można wykorzystać w innych dyscyplinach. Władze sportowe Rosji otwarcie mówią, że ich priorytetem jest „pełnoprawny powrót”, a obecny etap to tylko gra na przeczekanie najtrudniejszego okresu.
Dwa światy: Między Lozanną a alternatywnym mundialem
Rosyjska strategia jest dwutorowa. Z jednej strony lobbowanie o powrót do istniejących struktur, wykorzystując mikrootwarcia w sportach indywidualnych, takich jak tenis czy narciarstwo. Z drugiej – budowa równoległej rzeczywistości, by pokazać, że świat sportu bez Rosji jest niepełny. Przykładem są pokazowe turnieje tenisowe, jak Northern Palmyra Trophies w Petersburgu, gdzie za pieniądze Gazpromu ściągane są gwiazdy pokroju Daniła Miedwiediewa czy Alexandra Bublika.
Jeszcze ciekawiej brzmią doniesienia o planach zorganizowania w 2026 roku alternatywnego „mundialu” dla drużyn, które nie awansują na MŚ w USA, Meksyku i Kanadzie. Zaproszenie takich nacji jak Serbia, Grecja czy Chiny ma być sygnałem, że Rosja jest gotowa tworzyć własny ekosystem, jeśli Zachód nie otworzy drzwi.
Kiedy Rosja wróci do FIFA i nie tylko?
Mimo tych zabiegów, systemowy powrót do głównego nurtu – zwłaszcza w piłce nożnej i grach zespołowych – wciąż jest odległy. FIFA i UEFA utrzymują twarde zawieszenie. Mimo to, mówi się, że na początku przyszłego roku dojdzie do dyskusji na temat rosyjskiego powrotu. Na razie miałoby to doyczyć wybranych drużyn. Nieoficjalnie mówi się, że chodzi o reprezentacje młodzieżowe kobiet. Władze piłkarskie chcą przekonać się, jak na samą propozycję zareaguje środowisko piłkarskie, a potem na ewentualny udział – sponsorzy.
Mimo wszystko, najbardziej realny scenariusz zakłada, że pełna reintegracja nastąpi dopiero po spełnieniu kilku warunków: zakończenia wojny, osłabnięcia presji sponsorów i „zmęczenia tematem” na Zachodzie.
