Federico Valverde, porównywany przez Xabiego Alonso do Stevena Gerrarda, napotyka na niespodziewane trudności w odnalezieniu swojego miejsca w odmienionej taktyce Realu Madryt. Urugwajczyk, znany ze swojej wszechstronności i niespożytej energii, paradoksalnie cierpi z powodu lepszej organizacji defensywnej „Królewskich”. W zespole, który dominuje przeciwników na małej przestrzeni, nie ma już tyle miejsca dla słynnych rajdów „Halcóna”.
W skrócie:
- Valverde notuje średnio o jeden odbiór mniej na mecz (3,3) w porównaniu do poprzedniego sezonu (4,3)
- Nowy system Realu z lepszą defensywą zbiorową ogranicza przestrzeń, w której Urugwajczyk mógłby wykorzystać swoje atuty
- Xabi Alonso porównał pomocnika do Gerrarda, ale na razie nie potrafi w pełni wykorzystać jego potencjału
Od „Halcóna” do problemów taktycznych
Fede Valverde, nazywany „Halcónem” (Sokołem) ze względu na swoje dynamiczne rajdy przez całe boisko, przeżywa nietypowy problem. Paradoksalnie, jego trudności wynikają z lepszego funkcjonowania drużyny. Real Madryt pod wodzą Xabiego Alonso zdecydowanie poprawił swoją grę defensywną – zespół kompaktowo przesuwa się po boisku, wszyscy zawodnicy, łącznie z gwiazdami ofensywy jak Mbappé, Vinicius czy młody Mastantuono, solidarnie wracają do obrony.
To sprawia, że legendarne interwencje Valverde, kiedy to pędził przez całe boisko, by zatrzymać groźne kontry rywali, nie są już tak potrzebne. Urugwajczyk zawsze słynął z tego, że potrafił „być wszędzie”, jednak nowy Real jest znacznie bardziej uporządkowany taktycznie i takie heroiczne akcje indywidualne stają się zbędne.
Gerrard bez przestrzeni
„Widziałem niewielu takich zawodników. Przypomina mi trochę Gerrarda, pokrywa duży obszar boiska, ma potężny strzał, gra wszędzie, dociera do wszystkiego…” – tymi słowami Xabi Alonso opisał Valverde po jego efektownym golu przeciwko Pachuca w Klubowych Mistrzostwach Świata. Trener porównał go do legendarnego Stevena Gerrarda, z którym miał okazję dzielić szatnię w Liverpoolu.
Problem polega jednak na tym, że obecny styl gry Realu nie daje Valverde tej przestrzeni, którą miał Gerrard w najlepszych latach. Gdy Real dominuje przeciwników i spycha ich do głębokiej defensywy, Urugwajczyk musi operować na zatłoczonej przestrzeni, a to nie jest jego najmocniejsza strona.
Sam Xabi przyznał kiedyś: „Przełamuje linie, jego najlepszą cechą nie jest przyjmowanie piłki tyłem do bramki i obracanie się, bardziej jest to widzenie piłki przed sobą…” Innymi słowy, Valverde najlepiej czuje się, gdy widzi przed sobą przestrzeń i piłkę, a nie gdy musi przyjmować ją tyłem do bramki przeciwnika i obracać się w ciasnych przestrzeniach. A to właśnie takich umiejętności wymaga gra przeciwko zespołom, które Real Madryt spycha do głębokiej defensywy.
Liczby nie kłamią
Statystyki potwierdzają, że Valverde ma trudności w odnalezieniu się w nowym systemie. W poprzednim sezonie notował średnio 4,3 odbioru na mecz, teraz ta liczba spadła do 3,3. Także jego ofensywny wpływ nie wzrósł – średnia liczba strzałów na mecz pozostaje praktycznie bez zmian (1,3).
Co ciekawe, Xabi Alonso zdołał już poprawić grę wielu innych zawodników. Güler zrobił postęp, Mbappé błyszczy, młody Mastantuono szybko się zaadaptował, a Tchouameni stał się ulubieńcem trenera. Na tym tle sytuacja Valverde jest tym bardziej zastanawiająca.
Urugwajczyk nie jest w kryzysie – nadal jest ważnym zawodnikiem Realu – ale jego rola ewoluuje i na razie nie wykorzystuje w pełni swojego potencjału. Dla Xabiego Alonso znalezienie sposobu na pełne wykorzystanie możliwości „Halcóna” będzie jednym z większych wyzwań w najbliższych tygodniach.
Nadzieja w trudniejszym kalendarzu
Sytuacja Valverde może się poprawić, gdy Real zacznie grać przeciwko silniejszym rywalom. Mecze, takie jak derby z Atletico Madryt (27 września), El Clasico z Barceloną (26 października) czy wizyta na Anfield przeciwko Liverpoolowi (4 listopada), powinny stworzyć więcej przestrzeni do kontrataku – idealnego środowiska dla dynamicznego Urugwajczyka. To właśnie w takich spotkaniach „Halcón” może ponownie rozwinąć skrzydła i pokazać pełnię swojego potencjału.
